64بخشش نمايد و آن پيامبر بزرگوار نه تنها به توسل آنان اعتراض نكرد، بلكه سخن آنها را پذيرفت و به ايشان وعده داد كه برايشان استغفار و دعا كند. اين رفتار پيامبر خدا، يعقوب(ع) الگويى براى همگان است و همين يك آيه كافى است تا ما هم اجازه داشته باشيم بندگان شايسته و آبرومند خدا را واسطه قرار دهيم و به آنان متوسل شويم تا برايمان دعا و طلب بخشش كنند.
علاوه بر اينكه توسل به انسانهاى مؤمن و آبرومند نزد خدا، از همان صدر اسلام روشن و رفتار صحابى پيامبر(ص) بوده است كه ما به برخى از آنها اشاره مىكنيم:
توسل مرد نابينا به پيامبر(ص)
«احمد بن حنبل» در «مسند» خود آورده است: «مردى نابينا خدمت پيامبر اسلام(ص) رسيد و گفت: از خدا بخواه تا مرا عافيت و شفا بخشد. رسول خدا فرمود: اگر بخواهى دعا مىكنم و اگر موافق باشى دعا كردن را به تأخير مىاندازم كه اين بهتر است. مرد نابينا گفت: دعا بفرماييد. رسول خدا(ص) به او فرمودند تا وضو بگيرد، در وضوى خود دقت كند و دو ركعت نماز بخواند و پس از آن چنين دعا كند:
پروردگارا! من از تو درخواست مىكنم و به وسيله محمد پيامبر رحمت به تو روى مىآورم، اى محمد من درباره نياز و حاجتم،