61در حكمت سجده بر زمين گفتهاند كه هاشم بن حكم به امام صادق(ع) عرض كرد: «سجده بر چه چيزهايى جايز است؟ و بر چه چيزهايى جايز نيست؟» ايشان در پاسخ فرمودند: «سجده جايز نيست مگر بر زمين و آنچه از زمين مىرويد به شرط اينكه خوردنى و پوشيدنى نباشد». هاشم بن حكم مىگويد: «عرض كردم: فدايت شوم، به چه علت سجده بر خوردنىها و پوشيدنىها جايز نيست؟»
حضرت فرمود:
سجده، خضوع و خشوع در مقابل خداوند است و سزاوار نيست بر چيزى كه خوردنى و پوشيدنى است سجده شود. زيرا دنيا پرستان علاقهمند به خوردنىها و پوشيدنىها هستند. بنابراين در حال سجده، سزاوار نيست انسان كه خدا را عبادت مىكند، پيشانى خود را بر معبود دنيا پرستان مغرور بگذارد. 1بنابراين، ثابت مىشود كه سجده بر فرش جايز نيست و بايد بر زمين و چيزى كه از آن مىرويد باشد. اما بر فرض كه حقيقت روشن نشود و اين اختلاف در مذهب شيعه و وهابيت باقى باشد. آيا سزاوار است كه وهابيان بر شيعيان سخت بگيرند و از سجده بر مهر و خاك جلوگيرى كنند؟ اگر چنين است بايد نسبت به اختلاف