42است. «محمد بن عبدالوهاب» در سال 1115 هجرى قمرى در شهر «عُيينَه» از شهرهاى «نجد» متولد شد. وى از آغاز جوانى بسيارى از كارهاى مذهبى مردم «نجد» را زشت مىدانست. در سفرى كه به زيارت خانه خدا رفت، پس از انجام مناسك، رهسپار مدينه شد. در آنجا توسل مردم به پيامبر(ص) در نزد قبر آن حضرت را ناپسند شمرد. سپس به نجد بازگشت. از آنجا راهى شهر احسا شد، سپس به شهر حريمله رفت.
پدرش، در سال 1139 به حريمله آمد. ميان او و فرزندش نزاع درگرفت، زيرا با اعتقادات مردم مخالفت مىكرد. پس از مرگ پدرش، به اظهار عقيده خود و انكار بسيارى از اعمال مذهبى مردم پرداخت. سپس به عيينه رفت. ابتدا «عثمان بن حميد» رئيس عيينه، به او احترام گذاشت. اما با نامه رئيس شهر «احسا» عذر او را خواست.
شيخ محمد در سال 1160 از عيينه بيرون رانده شد و رهسپار «درعيه» از شهرهاى نجد گرديد. در آنجا با ابن سعود، جد آل سعود، توافق كرد تا با يكديگر همكارى كنند.
از بزرگترين نقاط ضعف «محمد بن عبدالوهاب» اين بود كه مسلمانهايى كه از عقايد او پيروى نمىكردند، را «كافر حربى» مىدانست و براى جان و ناموس آنان ارزش قائل نبود.
جنگهايى كه وهابىها در نجد، يمن، حجاز، سوريه و عراق