173كنار كعبه قرار داد و روى آن ايستاد و با صداى بلند، فرمان الهى را اعلام نمود. آن سنگ تحمل وى را نداشت و دو پاى ايشان در آن فرو رفت.

سپس ابراهيم(ع) با سختى پاى خود را از آن بيرون كشيد». ¹بر اساس نقل‌هاى ديگر، پيدايش اين مكان مربوط به زمانى است كه حضرت ابراهيم(ع)، ديوارهاى كعبه را بالا برد. آن‌گاه كه ديوار طورى بلند شد كه دست به آن نمى‌رسيد. سنگى آوردند. ابراهيم(ع) روى آن ايستاد، سنگ‌ها را از دست اسماعيل(ع) گرفت و ديوار كعبه را بالا برد. ²اين سنگ به شكل تقريبى شبيه مربع است، با طول و عرض 40 و ارتفاع تقريبى 50 سانتى متر رنگ آن، رنگى بين زرد و قرمز متمايل به سفيد است. در زمان «مهدى عباسى»، با طلا پوشانده شد و در محفظه‌اى قرار گرفت تا صدمه نبيند. ³بر اساس برخى گفته‌ها، «مقام ابراهيم» تا هنگام فتح مكه داخل كعبه قرار داشت. رسول خدا(ص) پس از فتح مكه آن را بيرون آورد و كنار كعبه، نزديك در نصب كرد: زمانى كه آيۀ وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ