153ناله‌هايى پى‌درپى سر داد. رسول خدا دستى روى آن كشيد تا آرام شد.

سپس به پيشنهاد يكى از اصحاب، منبرى ساختند تا پيامبر(ص) بر آن بنشيند اين منبر، شايد در سال‌هاى اوليه سكويى از گل بود. تا اينكه در سال هفتم هجرى، منبرى چوبى ساختند كه تا زمان‌هاى متوالى داراى سه پله بود. بعدها يك نجّار، شش پله ديگر به آن افزود. در سال 654، مسجد نبوى آتش گرفت. منبر در آتش سوخت و در مكان منبر كنونى دفن شد. در سال 665، منبر جديدى توسط حاكم مصر «بَيبَرس» براى مسجد النبى(ص) فرستاده شد. در سال 797 و 820 منبر ديگرى نصب شد كه آن هم در آتش‌سوزى سال 886 از بين رفت. سال 889 قايتباى منبرى فرستاد كه در سال 998 با منبرى كه «سلطان مراد عثمانى» فرستاد عوض شد كه تا امروز باقى است. ¹

4. محراب

محل نماز خواندن پيامبر(ص) به طور دقيق مشخص بود. هنگامى كه «وليد» دستور توسعۀ مسجد را داد و «عمر بن عبدالعزيز» آن را اجرا كرد، در مكان نماز ايشان محرابى ساختند. اين محراب در دورۀ عثمانى با آيه‌هاى قرآن تزيين شد.

علاوه بر محراب اصلى، دو محراب ديگر - در سمت قبله - وجود