84دعوت ايرانيان پرداخت و خطاب به آنان گفت.

إنّي مِنكُم في الأصلِ، وَ أنا أرِقُّ لَكُم، وَ لَكُم في ثَلاثٍ أدعوكُم إليَها ما يُصلِحُكُم: إن تُسْلِموا فإخوانُنا، لَكُم ما لَنا وَ عَلَيكُم ما عَلَينا، وَ إلاّ فَالجِزيَةُ، وَ إلاّ نابَذْناكُم عَلى سَواءٍٍ إنَّ اللهَ لا يُحِبُّ الخائِنينَ. ¹

ريشه و اصالت من هم ايرانى است، من نسبت به شما مهربان و دوستدار هستم و شما در سه چيزى كه به آن دعوت مى‌كنم مختاريد: اگر مسلمان شديد برادران دينى ما خواهيد بود و در تكاليف و حقوق، با ما مساوى هستيد و اگر در برابر اسلام تسليم نشديد، بايد جزيه بدهيد، در غير اين دو صورت، ما ناچاريم با شما بجنگيم، زيرا خداوند خائنان را [كه فريب‌كارى مى‌كنند و زير بار آئين حق نمى‌روند] دوست نمى‌دارد.

سلمان، اين شيوۀ دعوت و هدايت را تا سه روز ادامه داد، ولى مردم بَهْرسير زير بار نرفتند. پس به ناچار جنگ در مدائن شروع شد و اهل مدائن با شكست، شهر و ديار خويش را رها كردند و راه فرار را پيش گرفتند. ²