42
فصل سوم حكمت و فقاهت
حكيم، كسى است كه بر اساس دانايى و بصيرت و منطق مىانديشد، سخن مىگويد و رفتار مىكند و فقيه، دانشمندى است كه احكام دين خداوند را بر اساس موازين متقن و مستدّل استنباط مىكند.
در مورد سلمان فارسى، بايد بگوييم كه او داراى دو مقام درخشان حكمت و فقاهت بوده است، زيرا علاوه بر اينكه اين عناوين، در متون روايتها كه دربارۀ وى آمده است كه در ادامۀ اين فصل به آنها مىپردازيم، اين موضوع را نيز، بايد در نظر بگيريم كه سلمان ساليان درازى از عمر خويش را در ايران، شام، موصل، حجاز و ساير شهرها به سير و سياحت در معابد و كليساها پرداخته و با حدود ده تن از عالمان و پيشوايان دينى ملاقات و مراوده داشته 1 و به قول قتاده: