115 إنَّ وَصِيّي وَ مَوضِعَ سِرّي، وَ خَيْرَ مَنْ أترُكُ بَعْدِي وَ يُنجِزُ عِدَتي وَ يَقْضي دَيْني، عَليُّ بنُ أبي طالب(ع). ¹

به راستى كه جانشين من، گنجينۀ سرّ من و بهترين كسى كه از خود به يادگار مى‌گذارم و به پيمان من عمل مى‌كند و دَين مرا ادا مى‌نمايد، على بن ابى طالب(ع) است.

5. معناى ولايت

سلمان فارسى از جمله هزاران نفرى است كه در «حجّ وداع» حضور داشته. ² و خطابۀ‌تاريخى رسول خدا(ص) را در آن سرزمين شنيده است. پيامبر در فرازى از خطابه خويش فرمود: « مَن يَكُنِ اللهُ وَ رَسُولُهُ مَولاهُ فإنّ هذا مولاه، يعنى علياً...». ³

در اين هنگام، سلمان براى فهماندن به ديگران از پيامبر معناى ولايت را سؤال كرد، آن حضرت فرمود: منظور، ولايتى است كه مثل ولايت من نسبت به افراد اولى بر خود آنها باشد و على(ع) هم نسبت به افراد مسلمان