88با نگاهى به آموزههاى دينى درمىيابيم كه دنياى جوان متدين، بااميد زيبا است و پيشرفت او، مرهون ارج نهادن به اين «عطيه الهى» است.
دانشجويى
علم گنجينه پربها، چراغ عقل و چشمه هميشهجوشان فضيلت و بنياد هر نيكى است. علم و دانش، در اسلام جايگاهى بس والا دارد و قرآن، دانشجويى را مايه برترى آدمى برمىشمارد: أَمَّنْ هُوَ قٰانِتٌ آنٰاءَ اللَّيْلِ سٰاجِداً وَ قٰائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لاٰ يَعْلَمُونَ إِنَّمٰا يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبٰابِ (زمر: 9).
پيامبر خدا (ص) نيز براى دانشجو منزلتى بزرگ مژده مىدهد:
مَنْ كانَ فى طَلَبِ الْعِلْمِ كانَتِ الجَنَّة فى طَلَبِه. 1
هر كس در جستوجوى دانش باشد، بهشت در جستوجوى او برمىآيد.
جوانى، بهار دانشآموزى است و در آن، زمينه فراگيرى فراهم است. حضرت محمد(ص) فرمود:
«مَنْ تَعَلَّمَ فى شَبابِهِ كان بِمَنْزِلَة الرَّسْمِ فى الحَجَرِ» 2؛ «فراگيرى دانش در جوانى، به نقشى ماند كه بر سنگ ترسيم شده باشد».