79 وَ قَضىٰ رَبُّكَ أَلاّٰ تَعْبُدُوا إِلاّٰ إِيّٰاهُ وَ بِالْوٰالِدَيْنِ إِحْسٰاناً إِمّٰا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمٰا أَوْ كِلاٰهُمٰا فَلاٰ تَقُلْ لَهُمٰا أُفٍّ وَ لاٰ تَنْهَرْهُمٰا وَ قُلْ لَهُمٰا قَوْلاً كَرِيماً* وَ اخْفِضْ لَهُمٰا جَنٰاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمٰا كَمٰا رَبَّيٰانِي صَغِيراً (اسراء: 23 و 24)

و پروردگارت مقرر داشت كه جز او را نپرستيد و به پدر و مادر نيكى كنيد. هرگاه هر دو يا يكى از آن دو، سالخورده شوند، كمترين اهانتى به آنها روا مدار. با ايشان درشتى مكن و با محبت و احترام سخن بگو. بال‌هاى تواضع خويش را در برابرشان از [روى] محبت و لطف بگستر و بگو: پروردگارا همان‌گونه كه مرا در خردى پرورش دادند، مشمول رحمت قرارشان ده.

اين آيه، پس از فرمان به عبادت خدا، به اهميت احسان به پدر و مادر تأكيد كرده است. بر اين پايه، نيكى به والدين، پس از عبادت خدا، از مهم‌ترين واجبات دينى است؛ چنان‌كه آزردن والدين، پس از شرك از بزرگ‌ترين گناهان محسوب مى‌شود. ¹

به كار بردن كلمه «اف» كه حالتى از انزجار، تنفر و نارضايتى است، به هنگام برخورد با پدر و مادر حرام است. همچنين «نَهْر» يعنى