62بديهى است كه آدمى در موارد بسيارى، با واگذارى كارها به خداوند و با انديشه كافى در عاقبت كارها، و شناخت دقيق خير و شر و حق و باطل مى‌تواند از چنين اشتباه مهلكى در امان بماند. حضرت على(ع) مى‌فرمايد:

فَكمْ مِنْ مُسْتَعْجِلٍ بِما انْ ادْرَكهُ وَدَّ انَّهُ لَمْ يدْرِكهُ . ¹

بسا شتابنده براى چيزى كه اگر به آن دست يابد، دوست مى‌داشت كه [كاش] به آن دست نيافته بود.

زندگى دنيا

از دو زاويه مى‌توان به زندگى دنيا نگاه كرد:

گاهى انسان بينش الهى پيدا مى‌كند و با انديشيدن به رابطه دنيا و آخرت، دنيا را كشتزار يا تجارت‌خانه‌اى مى‌يابد كه بايد در آن دانه نيكى بكارد، كار شايسته، باور پاك و اخلاق عالى عرضه كند تا رستگار شود. قرآن در معرفى دنيا از اين زاويه مى‌فرمايد:

أَسْبٰابَ السَّمٰاوٰاتِ فَأَطَّلِعَ إِلىٰ إِلٰهِ مُوسىٰ وَ إِنِّي لَأَظُنُّهُ كٰاذِباً وَ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوءُ عَمَلِهِ وَ صُدَّ عَنِ السَّبِيلِ وَ مٰا كَيْدُ فِرْعَوْنَ إِلاّٰ فِي تَبٰابٍ ؛ «اين زندگى دنيا، فقط متاع و كالاست». (غافر: 39)

«متاع» يعنى كالايى كه نبايد به آن دل بست، بلكه بايد آن را به بازار برد و عرضه كرد و به ازاى آن، كالاى مطلوب خريد. ² رواياتى