56بر معارف صحيح و اعتقادات دينى استوار سازد، هرگز دچار بحران روانى نمىشود و ترس و ترديد، او را فرانمىگيرد. چنين انسانى در رويارويى با حوادث ناگوار، خود را نمىبازد؛ زيرا حوادث جهان را معلول نظام الهى و برخاسته از تدبير خداوند مىداند. پس روحيه خود را با توكل به خدا تقويت مىكند و هر حادثه تلخ و شيرينى را امتحان الهى مىپندارد. انسان موحد، سرنوشت خود را تنها در گذرگاههاى طبيعى و مادى جهان نمىجويد و آن را به دست تدبير شخصى خود نمىسپارد، بلكه پديدههاى آفرينش را اسباب خدا مىداند. بدين ترتيب، عوامل افسردگى و نااميدى و اضطراب را خنثى مىكند تا در گرفتارىها به بن بست نرسد. وى رنگ خدا را در سراسر زندگى مىبيند و با يارىجستن از او در همه مشكلات و گرفتارىها، آرام مىگيرد. در قرآن آمده است:
هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدٰادُوا إِيمٰاناً مَعَ إِيمٰانِهِمْ وَ لِلّٰهِ جُنُودُ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ وَ كٰانَ اللّٰهُ عَلِيماً حَكِيماً
(فتح:4)
اوست كه بر دلهاى مؤمنان آرامش فرستاد تا پيوسته بر ايمانشان بيفزايد و لشكرهاى آسمان و زمين از آنِِ خداست و خداوند، دانا و حكيم است.
ايجاد آرامش در دل مؤمنان، سنت الهى و وعده حتمى خداوند است. خداوند، آرامش را در نهاد مؤمنان راستين مىنهد تا در پرتو آن،