145امام رضا(ع) به اصحاب خود فرمود: «خويشتن را با سلاح پيامبران مجهز كنيد.» پرسيدند: سلاح پيامبران چيست؟ فرمود: «دعا». ¹

نمونه‌هايى از نيايش پيامبران

اهميت نيايش را مى‌توان در قصه‌هاى قرآنى پيامبران هنگام نياز يا گرفتار شدنشان به سختى‌ها پى برد كه تنها آرامش‌بخش آنان نيايش بود.

حضرت آدم(ع) پس از ترك اولى، در مقام اعتراف به تقصير، چنين استغاثه كرد:

قٰالاٰ رَبَّنٰا ظَلَمْنٰا أَنْفُسَنٰا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنٰا وَ تَرْحَمْنٰا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخٰاسِرِينَ (اعراف: 23)

پروردگارا! بر خود ستم كرديم، اگر نيامرزى ما را و بر ما رحم نياورى، هر آينه از زيان‌كاران خواهيم بود.

حضرت نوح(ع) پس از صدها سال تحمل گرفتارى‌ها، نجات خود از چنگال قوم ناسپاسش را با پناه بردن به دعا باز مى‌يابد وَ نُوحاً إِذْ نٰادىٰ مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنٰا لَهُ فَنَجَّيْنٰاهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ؛ «و نوح را [ياد كن] آنگاه كه پيش از [ساير پيامبران] ندا كرد، پس اجابتش كرديم». (انبياء: 76)

قهرمان توحيد، حضرت ابراهيم(ع) چون به امر خدا فرزند خود