142ترغيب كرده است: وَ إِذٰا سَأَلَكَ عِبٰادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدّٰاعِ إِذٰا دَعٰانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ «من دعاى نيايشگر را هرگاه كه مرا بخواند، اجابت مى‌كنم». (بقره: 186)

وَ إِذِ اسْتَسْقىٰ مُوسىٰ لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصٰاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتٰا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنٰاسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللّٰهِ وَ لاٰ تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ «بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را.» (مؤمن:60)

ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لاٰ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ؛ «پروردگار خود را با حالت زارى و در حال پنهانى بخوانيد.» (اعراف: 55)

وَ لاٰ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاٰحِهٰا وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ ؛ «و خدا را با بيم و اميد بخوانيد.» (اعراف: 56)

دسته دوم، آيات و قصه‌هاى برخى پيامبران است كه در آنها، هرگاه پيامبران نيازى داشته‌اند يا به مصيبتى گرفتار شده‌اند، به نيايش رومى‌آوردند.

موساى كليم(ع) آنگاه كه براى جهاد با فرعون و فرعونيان آماده شده بود، چنين دعا كرد: «پروردگارا! شرح صدر [و سينه‌اى گشاده] عطايم كن و كارم را بر من آسان فرما!» ¹

دسته سوم، آياتى است كه در قالب دعا و نيايش بيان شده‌اند. براى مثال، در قرآن كريم آمده است:

اى پروردگار ما! دل‌هاى ما را پس از آنكه هدايت كردى، منحرف نساز و از نزد خود به ما رحمت عطا فرما! به درستى كه تو بسيار بخشنده هر عطيه‌اى. ²