127معصيت بكَند و پندگيرنده، پند پذيرد و بازدارنده، راه نافرمانى را بر بندگان بگيرد. خداوند، آمرزشخواستن را وسيله پيوستهداشتن روزى بر روزىخواران و سبب رحمت بر آفريدگان قرار داده و فرموده است: «از پروردگار خود آمرزش بخواهيد كه او فراوان آمرزنده است؛ باران را از آسمان بر شما پيوسته مىدارد و شما را به خواستهها و فرزندان يارى مىدهد». 1
پس خدا بيامرزد كسى را كه به پيشباز توبه رود و از گناهانش بخشش طلبد، پيش از آنكه مرگش برسد. 2
ترك تكبر و خودپسندى
انسان خودپسند و خودمحور به افكار و نظر ديگران توجه نمىكند، پس به اشتباههاى خود پى نمىبرد و همواره در تاريكى بىخبرى مىماند. حضرت على(ع) مىفرمايد:
وَاعْلَمْ أَنَّ الإعْجابَ ضِدُّ الصّوابِ وَ آفَة الألْبابِ . 3
بدان كه خودپسندى ضد كارهاى درست و آفت عقل و انديشه آدمى است.