193رود، گناهى بر او نيست، چنانكه اگر كسى شب سيزدهم را نيز در مِنىٰ بماند، گناهى بر او نيست.
پيامها:
1- زمان در دعا اثر دارد. «فِي أَيّٰامٍ مَعْدُودٰاتٍ »
2- خداوند در سايه لطف خود، راه را بر مردم تنگ نمىكند. «فَمَنْ تَعَجَّلَ ... وَ مَنْ تَأَخَّرَ»
3- اساس كار، تقوى است. «لِمَنِ اتَّقىٰ » به فرموده روايات مراد از « تقوى » در اينجا دورى كردن از محرّمات در حال احرام مىباشد.
4- تعجيل در خروج از سرزمين منىٰ در روز 12 ذىالحجة يا تأخير تا روز 13، بايد همراه تقوا باشد.
«لِمَنِ اتَّقىٰ »
اگر عجله براى نشان دادن زرنگى يا هدف فاسدى باشد و يا اضافه ماندن در آن سرزمين جهت خودنمايى و شهرت باشد، عمل فاسد مىشود.
5 - كارِ مقدّس و سرزمينِ مقدّس به تنهايى كافى نيست، انسان نيز بايد مقدّس و با تقوا باشد. دوبار كلمه «تقوى» در كنار هم براى زائران خانهى خدا آن هم در سرزمين منىٰ، نشانهى نفوذ شيطان در همهجاست.
6- ايمان به معاد، قوىترين عامل تقواست. «وَ اتَّقُوا اللّٰهَ ... أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ »