176سخن از بالا بردن پايههاى خانه بدست ابراهيم عليه السلام است و اين تعبير مىرساند كه اساس خانه كعبه، قبلاً وجود داشته و ابراهيم و اسماعيل عليهما السلام آنرا بالا بردهاند. حضرت على عليه السلام نيز در خطبه قاصعه 1 مىفرمايد: خداوند تمام مردم را از زمان حضرت آدم تا ابد، با همين كعبه و سنگهاى آن آزمايش مىنمايد.
ابراهيم واسماعيل عليهما السلام در كار مساوى نبودند. در حديث مىخوانيم: ابراهيم بنّايى مىكرد واسماعيل سنگ به دست پدر مىداد. شايد به همين سبب، ميان نام آن دو فاصله قرار گرفته است. «يَرْفَعُ إِبْرٰاهِيمُ الْقَوٰاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْمٰاعِيلُ »
پيامها:
1- بانيان كارهاى نيك را فراموش نكنيم. «اذيرفع» «اذ » يعنى گذشته را ياد كن.
2- در مسير اهداف الهى، كار بنّايى و كارگرى نيز عبادت است. لذا از خداوند قبولى آنرا مىخواهند.
«يَرْفَعُ إِبْرٰاهِيمُ الْقَوٰاعِدَ...
رَبَّنٰا تَقَبَّلْ مِنّٰا»
3- كار مهم نيست، قبول شدن آن اهميّت دارد. حتّى اگر كعبه بسازيم، ولى مورد قبول خدا قرار نگيرد، ارزش ندارد. «رَبَّنٰا تَقَبَّلْ »
4- كارهاى خود را در برابر عظمت خداوند، قابل ذكر ندانيم. حضرت ابراهيم نامى از كار و بنايى خود نبرد و فقط گفت: «رَبَّنٰا تَقَبَّلْ مِنّٰا»
5 - در روايات آمده است: از شرايط استجابت و آداب دعا، ستايش خداوند است. ابراهيم عليه السلام دعاى خود