173كعبه كه بر حاجيان لازم است پس از طواف خانه خدا، پشت آن دو ركعت نماز بگزارند و در آنجا سنگى قرار دارد كه ابراهيم عليه السلام براى بالا بردن ديوارهاى كعبه، بر آن ايستاده است و آن سنگ فعلاً در محفظهاى نگهدارى مىشود.
مراد از « عهد » در اين آيه دستور الهى است. « عهدنا » يعنى دستور داديم.
خداوند جسم نيست تا نيازمند خانه باشد. كلمهى «بَيْتِيَ » در اين آيه همانند «شهر الله » درباره ماه رمضان است كه به منظور كرامت بخشيدن به مكان يا زمانى خاصّ، خداوند آنرا به خود منسوب مىكند. ودر عظمت كعبه همين بس كه گاهى مىفرمايد: «بَيْتِيَ » خانه من. گاهى مىفرمايد: «رَبَّ هٰذَا الْبَيْتِ » خداى اين خانه.
پيامها:
1- شخصيّت حضرت ابراهيم، شخصيّتى جهانى است.
در آيه قبل، ابراهيم را امام براى همهى مردم قرار داد و در اين آيه كعبه را ميعادگاه همه مردم قرار داده است. «جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ »
2- جامعه نيازمند امام و امنيّت است. در آيهى قبل فرمود: «إِنِّي جٰاعِلُكَ لِلنّٰاسِ إِمٰاماً» و در اين آيه مىفرمايد: «وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً لِلنّٰاسِ وَ أَمْناً»
3- كسى كه در راه خداوند حاضر شود خود و همسر و فرزندش را تسليم نمايد، بايد تمام سرها در جاى پاى او براى خداوند به خاك برسد. «مصلّى» 1
4- چون خانه از خداست؛ «بيتى» خادم آن نيز بايد از