164كند و بگويد: شما ايمان بياوريد يا نياوريد، من راه خود را ادامه خواهم داد. «أُمِرْتُ - وَ أُمِرْتُ »
3- هيچكس در هيچ شرايطى از عبادت بىنياز نيست، حتّى پيامبر. «أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ»
4- عبادت بايد به امر الهى باشد، نه ساخته وبافتهى انسان. «أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ»
5 - كسانى حقّ دارند مردم را به عبادت دعوت كنند كه خود پيشگام باشند. «أُمِرْتُ »
6- بندگى بايد با تسليم قلبى همراه باشد. «أَعْبُدَ - مِنَ الْمُسْلِمِينَ »
7- فلسفهى بندگى خدا، ربوبيّت ومالكيّت اوست.
«أَعْبُدَ رَبَّ - وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ»
8 - هم خود را به كمال برسانيد و هم به كاملين ملحق شويد. «أَعْبُدَ - مِنَ الْمُسْلِمِينَ »
9- همه چيز تحت تربيت اوست. «رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ »
10- مكّه، احترام و جايگاه خاصّى دارد «حَرَّمَهٰا»
وَ إِذْ قٰالَ إِبْرٰاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذٰا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرٰاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ قٰالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلىٰ عَذٰابِ النّٰارِ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ (بقره، 126)
و (بياد آور) هنگامى كه ابراهيم گفت: پروردگارا! اين (سرزمين) را شهرى امن قرارده و اهل آن را، آنان كه به خدا و روز آخرت ايمان آوردهاند، از ثمرات (گوناگون) روزى ده.