116طبق آيهى قرآن روز قيامت تو از قوم و امت خود به درگاه خدا شكايت كرده مىگويى: پروردگارا! اين مسلمانان قرآن را رها كردند؛ گروهى نتوانستند بخوانند، گروهى خواندند و نفهميدند، گروهى هم كج فهميدند، گروهى عمل نكردند، گروهى در عمل به قرآن اخلاص نداشتند گروهى در خط قرآن پايدار نبودند، گروهى ميان قرآن و اهلبيت عليهم السلام كه مفسّران واقعى قرآن بودند، جدايى انداختند، گروهى به بعضى آيات ايمان آورده بعضى ديگر را رها مىكردند و گروهى افكار غير الهى را با آيات تو مخلوط و مكتبى التقاطى ساختند.
يا رسول الّله صلى الله عليه و آله من به جاى تلاوت و تدبر در قرآن و به كارگيرى فرمانهايش فقط كتاب را بالاى سر مسافر گرفتم. با آن استخاره كردم، سر قبر مردگان خواندم، وسيلهى كسب قرار دادم و به آن سوگند خوردم و به جاى تعليم قرآن به فرزندانم، فرهنگهاى غير اسلامى را به آنان ياد دادم.
يا رسول الّله صلى الله عليه و آله هر چه گفتى، خلاف كردم و اكنون به پيشگاه تو عذر خواهى مىكنم، زيرا قرآن اميد عفو به من داده آنجا كه مىفرمايد:
«وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً» 1 هر گاه كسانى كه به خود ظلم كردهاند ( گناهكاران) نزد پيامبر آمده از رفتار خود شرمنده باشند و استغفار نمايند و