74ويژه داده‌اند. ¹علّامۀ امينى در يك استدلال مى‌نويسد: «اگر رسول خدا صلى الله عليه و آله در سخن خود براى مولا غير از معنايى كه در مقدمۀ كلام خود يعنى: «ألست أولى بكم من أنفسكم» وجود دارد، معناى ديگرى اراده فرموده بود، در اين صورت بايد گفت كه رشتۀ ارتباط بين قسمت‌هاى مختلف كلام آن حضرت گسيخته شده و سخن پيامبر صلى الله عليه و آله فاقد بلاغت گردد. در حالى‌كه آن حضرت افصح بلغاء و نيز بليغ‌ترين كسى است كه به زبان عربى دهن گشوده است، لذا جز اذعان و اعتراف به ارتباط اجزاء كلام آن حضرت با متّحد دانستن معنى كلمۀ (مولا) در مقدّمه و ذى‌المقدمه، راهى نيست و حق هم در هر كلامى كه از وحى الهى سرچشمه گرفته جز آن نيست. ²د - تبريك‌هايى كه مردم در اين واقعۀ تاريخى به على عليه السلام گفتند، مخصوصاً تبريك‌هاى عمر و ابوبكر، نشان مى‌دهد كه مسألۀ غدير چيزى جز مسألۀ نصب على عليه السلام به خلافت نبوده است. زيرا اعلام دوستى با على عليه السلام مطلبى نيست كه در خور تبريك عمومى مسلمانان باشد. به طورى كه از روايات تاريخى بر مى‌آيد، عمر على عليه السلام را ملاقات