71بيست قرينه از قرائن مختلف را بر شمرده است 1. در اينجا به مهمترين اين قرائن اشاره مىگردد:
الف - برخلاف نظر صاحب المنار نه تنها كلمۀ مولا از نظر لغوى به معناى اولىٰ استعمال شده، بلكه در قرآن كريم نيز اين كلمه در معناى «اولىٰ» به كار رفته است. شاهد اين مطلب آيۀ 15 از سورۀ حديد است كه مىفرمايد:
«فَالْيَوْمَ لاٰ يُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ وَ لاٰ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مَأْوٰاكُمُ النّٰارُ هِيَ مَوْلاٰكُمْ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ».
«امروز از شما (منافقان) و نه از كافران، فديهاى پذيرفته نمىشود. جايگاه شما آتش است و آتش اولىٰ و سزاوارتر است به شما. و چه بد سرانجامى است.»
چنانكه ملاحظه مىشود لفظ مولا در اين آيه نمىتواند به معناى دوست و ياور باشد بلكه به معنى اولىٰ و سزاوارتر است. زمخشرى در تفسير آيه به عنوان نخستين احتمال در معناى «هى مولاكم» نوشته است: «هى أولىٰ بكم» و سپس به شعرى از لبيد در اين خصوص استشهاد كرده است. 2 و طبرسى نيز «هى مولاكم» را به اين صورت تفسير كرده است كه: «هى اولى بكم لما اسلفتم من