57يهوديان و نصرانيان بدان دچار شده، در نظر گرفت و از آن اين پيام را دريافت نمود كه: «اى رسول ما! امت اسلامى نيز مانند يهود و نصارا نيازمند آن هستند كه بعد از تو مولا و رهبرى داشته باشند تا از رهنمود او بهره‌ور گردند. اگر امت اسلامى بعد از تو بى مولا و رهبر بمانند به سرنوشتى بدتر و شوم‌تر از سرنوشت يهود و نصارا دچار خواهند گشت. از اين رو مفاد آيتى را كه از سوى پروردگارت بر تو نازل شد و اولين مولاى مؤمنين را كه بعد از تو بايد بر مسند بنشيند و با ذكر يك نشانى به حضورت معرفى كرد، به مردم ابلاغ كن و آن كسى را كه در حال ركوع انفاق مى‌كرد: «اَلَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ » ¹ به مردم بشناسان» ².

بدين ترتيب: «روابط و همگونى آيات نشان مى‌دهد كه آيۀ تبليغ در عين ارتباط كامل با قوم يهود، بر مهم‌ترين چيزى كه بر پيغمبر صلى الله عليه و آله نازل شده و نيز پيغمبر صلى الله عليه و آله مأمور به ابلاغ آن است يعنى اعلام پايان خلافت و ولايت يهود و آغاز ولايت خدا، رسول خدا صلى الله عليه و آله و على عليه السلام ، دلالت مى‌كند». ³