83امام هادى عليه السلام كه در سامرا تحت نظر و كنترل شديدى قرار گرفته بود، برنامۀ تعيين كارگزاران و نمايندگان را كه پدرش امام جواد عليه السلام اجرا كرده بود، ادامه داد و وكلايى در مناطق و شهرهاى مختلف منصوب كرد و بدين وسيله يك سازمان ارتباطى هدايت شده و هماهنگ به وجود آورد كه هدفهاى ياد شده را تأمين مىكرد.
فقدان تماس مستقيم بين امام عليه السلام و پيروانش، نقش مذهبى - سياسى وكلا را افزايش داد، به نحوى كه كارگزاران (وكلاى) امام، مسئوليت بيشترى در گردش امور يافتند.
در دوران حضور امام عليه السلام ، وكلا فرائض مالى را سازماندهى كرده و نيازمندان جامعۀ شيعه را تحت پوشش حمايتى خود قرار مىدادند. در دوران غيبت صغرى(260 - 329) فرايض مالى زير نظر امام عليه السلام در موارد لازم صرف مىشد؛ زيرا وكيلان دوران غيبت صغرى مىتوانستند به حضور آن حضرت برسند و دستور لازم را دريافت كنند.
آنگاه كه غيبت صغرى به سرآمد و غيبت كبرى آغاز شد و كسى به صورت معين به عنوان وكيل آن حضرت تعيين نگرديد، در چنين شرايطى حضرت، به جاى وكيل خاص، وكلاى عامى را معرفى كردند كه به جاى معرفى آنان با اسم، با صفات بارزى معرفى شده بودند مانند:
1. «روى حديثنا» ، «راوى حديث باشد.»