44بر مطلق درآمدها تعلق مىگيرد.
عمران بن موسى از امام كاظم عليه السلام نقل مىكند: قرأت عليه آية الخمس، فقال: ما كان للّٰهفهو لرسوله وماكان لرسوله فهو لنا،ثم قال: واللّٰه لقد يسّر اللّٰه على المؤمنين أرزاقهم بخمسة دراهم جعلوا لربّهم واحداً وأكلوا أربعة حلالاً». 1
«من آيۀ خمس را بر آن حضرت خواندم، فرمود: آنچه كه براى خداست، از آنِ رسول است و آنچه كه از آنِ رسول است براى ما است. خدا در كار روزى بر مؤمنان آسان گرفته، و در هر پنج درهم، تنها يك درهم بر آنها واجب ساخته و چهارتاى ديگر را بر آنان حلال نموده است.»
لفظ «أرزاقهم» (روزىهاى مردم) نشانۀ آن است كه مقصود، مطلق درآمد است، زيرا روزىهاى مردم، منحصر به غنايم جنگى نبوده است.
از اين گذشته، غنايم جنگى از آنِ جهادگران است، نه همۀ مردم، و سخن حضرت با مردم است و لذا در ذيل حديث مىفرمايد: افرادى مىتوانند به اين قانون عمل كنند كه خدا قلب آنان را براى عمل به شريعت امتحان كرده باشد.