125وحتى خمس را شامل مىشود. قرآن از زبان حضرت عيسى عليه السلام نقل مىكند كه:
«وَ أَوْصٰانِي بِالصَّلاٰةِ وَ الزَّكٰاةِ مٰا دُمْتُ حَيًّا»؛ 1 «مرا به نماز و زكات تا زنده ام فرمان داد.»
و يا از زبان حضرت يحيى نقل مىكند:
«وَ حَنٰاناً مِنْ لَدُنّٰا وَ زَكٰاةً وَ كٰانَ تَقِيًّا»؛ 2 «و مهرورزى از جانب ما و پرداخت زكات و پرهيزگار بود.»
و يا از زبان حضرت اسماعيل نقل مىكند:
«وَ كٰانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاٰةِ وَ الزَّكٰاةِ وَ كٰانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا»؛ 3 «خانواده اش را به نماز و زكات فرمان مىداد و نزد خدا پسنديده بود.»
حال سئوال ما از نويسنده اين است كه مقصود از اين آيات چيست؟ آيا همان زكات رايج در شريعت اسلام است كه در سالهاى نخستين هجرت واجب شده يا به معناى انفاق مال است؟
به طور مسلّم احتمال نخست مقصود خداوند نيست، بلكه همۀ انواع انفاق واجب و مستحب و تزكيۀ مال منظور نظر است و همۀ فرايض مالى را دربر مىگيرد. خمس نيز