78
آستان ابوالفضل العباس عليه السلام
مدفن فخر الشهدا، تنديس ايثار و فداكارى، مرد وفا، علمدار كربلا، حضرت عباس فرزند اميرالمؤمنين على(ع)، معروف به ابوالفضل و ابوالفضائل، مشهور به قمر بنى هاشم (ماه تابان بنىهاشم) و سقّاى كربلا روحى فداه. وى كه از طرف مادر بزرگوارش فاطمه، مشهور به امّالبنين قرابتى با قبيلۀ شمر لعين داشت، امان نامهاى را كه شمر از طرف عبيدالله بن زياد برايش آورده بود به هيچ انگاشت و مردانه دست ردّ به سينۀ اغيار زد و تا پاى جان در كنار ابوالأحرار، سيد الشهداء(ع) ايستاد و جان خود و سه برادرش را فداى فرزند فاطمة زهرا(س) كرد.
دلير مرد بزرگى كه با خون پاك خويش، درس وفا و ايثار را در بلنداى حماسه و جهاد و بر ستيغ صفا و اخلاص رقم زد، چنان با اشتياق و رشادت به ميدان شهادت شتافت كه چشم تاريخ و ديدۀ دليرى و شجاعت، خيره بر خلوص او مىنگرد و با حيرت و تقديس، حديث حماسۀ او را به تماشا نشسته است.
ابر مردى كه روز عروج عشق يعنى عاشورا، به امر برادر و مولايش، مولاى آزادگان، سالار شهيدان(ع)، جهت تهيۀ آب براى خيمهگاه خاندان نبوت به سوى فرات رفته بود، در يك جنگ دليرانه در كنار نهر علقمه به شهادت