1) . دائرة المعارف تشيع، ج1، ص76، و نيز شهر حسين(ع)، ص 286 و 460 و نيز تاريخ كربلا، ص 186 و نيز ص 240 تا ص 250.

2) . شاه اسماعيل اوّل (892 - 930) علاوه بر اين كه بنيان گذار سلسلۀ صفويه و يكى از سلاطين مقتدر و مبارز و محترم شيعى است،شاعر زبردستى نيز هست، وى در شعر «خطائى» تخلّص مى‌كرد. از او دو اثر به نام‌هاى «ده نامه»كه در 1400 بيت سروده شده و ديوان اشعار تركى او تحت عنوان «شاه اسماعيل خطائى شعرلرى» به ترتيب در سال 1948م، چاپ باكو و سال 1966 م از طرف آكادامى علوم آذربايجان، چاپ و نشر شده است. يكى از نويسندگان معروف معاصر از شاه اسماعيل صفوى چنين ياد مى‌كند: «شيخ اسماعيل صفوى - كه به نظر من از بهترين مصاديق عرفان ستيهنده است - با شعر به آن خوبى، خط ثلث به آن خوبى، طهارت،ديانت، جوانمردى و پاكى و در صف اوّل تمام نبردها قرار داشتن، به اخلاص مريدانش سبب شد ما يك انقلاب عظيم شيعى داشته باشيم. يكى از درخشان‌ترين دوره‌هاى تاريخ ما عصر صفويه است كه با تشيع سرخ علوى شروع مى‌شود، بهترين معمارى را در اين دوره داشتيم، بزرگترين فلاسفۀ ما در اين عصر ظهور كردند، بزرگترين نقاشان، خوشنويسان،كاشيكارى‌ها و در حد خودش شعر شيعه جرأت ظهور و بروز مى‌كند و ... بنگريد: كيهان فرهنگى،ويژۀ انديشه،ادبيات و هنر انقلاب، بهمن ماه 71 ش، ص 107، 106.