108

قيام توّابين

توّابين مردمانى بودند كه براى امام حسين(ع) نامه نوشته و از وى دعوت كرده بودند كه به كوفه تشريف بياورد و وعده داده بودند او را يارى كنند تا مسلمانان را از دست يزيد و آل يزيد نجات دهند امّا بعدها در اثر كوتاهى يا علل ديگرى نتوانسته بودند در كربلا حضور پيدا كرده و سيدالشهداء(ع) را يارى كنند ولى پس از شهادت جانگداز سرور آزادگان به خود آمده و از ژرفاى وجود آتش گرفته بودند و مصمّم بودند به هر قيمتى كه شده اشتباه بزرگ خويش را جبران كنند.

تصميم گرفتند قاتلان امام حسين(ع) و يارانش را بكشند و يا در راه خونخواهى پيشواى شهيدان(ع) شرف شهادت پيدا كنند.

توّابين به رهبرى مرد بزرگى به نام سليمان بن صرد خزاعى، از همان سال شهادت امام حسين(ع) (61ق) اقدام به جمع اسلحه و... كرده بودند تا اين كه شب جمعه بيست و پنجم ربيع الثانى سال 65ق از راه رسيد، آن شب توّابين كه در حدود چهار هزار مرد مبارز مى‌شدند از كوفه رهسپار مرقد مطهّر امام حسين(ع) گرديده و در كنار قبر پاك سالار شهيدان(ع) صدا به گريه و زارى بلند كردند.

آنان يك شبانه روز در كنار مزار مقدّس امام حسين(ع) با حسرت و اندوه فراوان به سوگ نشستند و اين