100
عاشورايى ديگر در راه كربلا
ماه صفر - سال 1397ق - بود و اربعين حسينى در پيش، گروهى از مسلمانان آماده مىشدند تا همچون سالهاى گذشته، با پاى پياده از نجف تا كربلا (60 كيلومتر) راهپيمايى كنند، باشد كه توفيق زيارت امام حسين(ع) را، روز اربعين حسينى در كربلا داشته باشند.
امّا استاندار نجف، جاسم الرّكابى، عدّهاى از بزرگان شهر را احضار و به آنها ابلاغ كرد كه امسال تصميم رژيم بر اين است كه آن شعائر (پياده روى زوّار نجف تا كربلا) اجرا نشود و شما اطلاع داشته باشيد كه اين كار ممنوع است. امّا مردمى كه اشتياق زيارت اربعين شورى در سرشان بر پا كرده بود اصرار ورزيدند كه بايد اين روش پسنديده همچون ساليان گذشته به جاى آورده شود و بس. و چنان نيز شد، زائران حسينى با عزمى راسخ به راهى كه انتخاب كرده بودند عازم شدند، و رژيم بعث هر چه تلاش كرد آنها را از راه كربلا برگرداند نتوانست...
پس از گذشت چهار روز، پيش از آن كه كاروانهاى زائران به كربلا برسد، رژيم، تهاجمى را كه از پيش و براى همين تدارك ديده بود بر عليه شركت كنندگان در تظاهرات (زوّار پياده) آغاز كرد.