89مىفرمايد:
« مَوتٌ فِي عِزٍّ خَيْرٌ مِنْ حَياةٍ فِي ذُلًّ » 1؛ «مرگ در عزت، بهتر از زندگى در خوارى است».
در روايتى از حضرت على(ع) مىخوانيم:
« المَنِيّةُ وَ لاَ الدَّنِيةُ وَ التَقَلُّلُ وَلا التَّوسُّلُ »؛
2
«مرگ آرى، اما پستى هرگز. كمداشتن و فقر آرى، اما حاجت نزد ديگران بردن هرگز!»
گاه بين مرگ باعزت و زندگى همراه با پستى، تعارض پديد مىآيد و زمانى ديگر حفظ آبرو با درخواست ذلتبار از ديگران، مقابل هم مىايستد. در چنين شرايطى على(ع) مرگ را بر زندگى و تحمل فقر را بر اظهار حاجت ذليلانه ترجيح ميدهد.
البته بايد نيازهاى زندگى را تأمين كرد، نمىتوان به دليل عزت نفس، از برآوردن خواستههاى خود و خانواده سر باز زد، ولى بايد در اين موارد با حفظ عزت نفس اقدام كرد و به توصيه پيامبر گرامى اسلام(ص)توجه داشت كه فرمود:
« اطْلُبُوا الْحَوائِجَ بِعزَّةِ الأنْفُس » 3؛ «حاجتهاى خود را با حفظ عزت نفس برآورده سازيد».
اگر براى برآوردن نيازها، قرار باشد عزت نفس انسان خدشه دار شود، برآورده نشدن آن براى آدمى بهتر و تحملپذيرتر است؛ همچنان