72هم بدهند و با يكديگر همكارى كنند. در نوع اول كه جنبه فردى دارد، شعاع آن محدود به توانايى فرد است، ولى در نوع دوم چون جنبه گروهى دارد و شعاع قدرت آن وسيع است، طبعاً از شئون حكومت اسلامى به شمار مىآيد. اين دو شكل از فراخوانى، يعنى مبارزه با فساد و دعوت به حق، از شاهكارهاى قوانين اسلامى است و لزوم تشكيل يك گروه نظارتى بر وضع اجتماعى و سازمانهاى حكومت را مشخص مىسازد.
در سوره مائده ميخوانيم: «چرا دانشمندان و عالمان دين، آنان [مردم] را از سخنان گناهآلود و خوردن مالهاى نامشروع باز نمىدارند؛ چه زشت است كارى كه مىكنند». 1
در سوره توبه آمده است: «مردان و زنان مؤمن، دوستان و هواداران يكديگرند، امر به معروف و نهى از منكر مىكنند، نماز بر پا مىدارند و زكات مىدهند و از خدا و پيامبر فرمانبردارى مىكنند. خداوند آنان را مورد رحمت قرار دهد كه خدا عزيز و حكيم است». 2