62خوشرويى او را برترى بخشيده است».
حُسن خلق، مشكلات و ناهموارىهاى زندگى را براى آدمى هموار مىگرداند. امام على(ع) در كلامى ديگر مىفرمايد:
« مَنْ حَسُنَ خُلْقُهُ سَهُلَتْ لَهُ طُرُقُهُ » 1؛ «هر كس خلقش نيكو شد، راههاى زندگى برايش هموار مىگردد».
روزى، على(ع) از سوى پيامبر(ص) مأمور شد تا با سه نفر كه براى كشتن ايشان هم پيمان شده بودند، پيكار كند. آن حضرت، يكى از آن سه نفر را كشت و دو نفر ديگر را اسير كرد و خدمت پيامبر خدا(ص) آورد. پيامبر، اسلام را بر آن دو عرضه كرد و چون نپذيرفتند، فرمان اعدام آنان را به جرم توطئه صادر كرد. در اين هنگام، جبرئيل بر رسول خدا(ص) نازل شد و عرض كرد: خداى متعال مىفرمايد: يكى از اين دو نفر را كه مردى خوش خلق و سخاوتمند است، عفو كن. آنگاه پيامبر(ص) از قتل او صرف نظر كرد. وقتى آن فرد دانست كه به سبب داشتن اين دو صفت نيكو، مورد عفو الهى قرار گرفته است، شهادتين گفت و اسلام آورد. رسول الله(ص) درباره وى فرمود: «او از كسانى است كه خوش خويى و سخاوتش، او را به سمت بهشت كشانيد». 2