134تبرّك مى‌جستند. ¹ فاطمه همانند زينب، در حوادث كربلا مأمن و پناهگاه اهل بيت بود و در بارگاه عبيداللّٰه ابن زياد و يزيد خطبه‌هاى غراء خواند. ² او به سال 110 هجرى، در هشتاد سالگى وفات يافت. در قبرستان باب الصغير، پشت قبر سكينه عليه السلام و امّ كلثوم عليه السلام و سمت چپ آن قبرى منسوب به ايشان است كه در داخل يك حجره و اتاقك كوچكى قرار دارد. گنبد آن به رنگ سبز و ديواره‌هاى آن به وسيله سنگ‌هاى سياه و سفيد برپا شده است. در داخل آن تابوتى چوبين، كه به وسيله پارچه‌اى سبز پوشيده، ديده مى‌شود و در كنار اتاق پلكانى است كه به زير زمين باز مى‌شود. در آن‌جا بر سنگ قبر او آيةالكرسى با خط كوفى حجارى شده است.

در پايين اين كتيبه جمله‌اى با عنوان «هذا قبُر فاطِمه بِنْت أَحْمَد بنِ الحُسَينْ الشهيد عليه السلام » و تاريخ 439 هجرى به چشم مى‌خورد. اين امر ما را در اين كه قبر ياد شده به فاطمه بنت الحسين تعلّق داشته باشد با ترديد مواجه مى‌سازد، اگرچه عبارت كوفى نيز صحيح نيست؛ زيرا امام حسين عليه السلام فرزند پسرى به نام احمد نداشته است. البته در ميان فرزندان ايشان به محمّد نامى نيز اشاره شده كه شايد اين احمد فرزند او يا يكى از نوادگان امام حسين عليه السلام باشد كه واسطه‌هاى آن حذف شده است. از سوى ديگر، بيشتر منابع روايت مى‌كنند كه فاطمه صغرى در منزل خود؛ يعنى در پشت مسجد النبى صلى الله عليه و آله و سلم وفات يافت و در بقيع به خاك سپرده شد. ³ پس به احتمال زياد، چون روايتى هم مبنى بر سكونت فاطمه صغرى در دمشق نداريم، قبر مذكور بايد متعلق به نواده امام حسين عليه السلام نه دختر او باشد. ⁴

مقام فضه كنيز حضرت زهرا عليها السلام

فضه نام كنيزى است از اهالى نوبه در شمال سودان و جنوب مصر كه به مدينه آورده