167
محمّد صلّى اللّٰه عليه و آله،اللهمّ اجعله لى حجّاً مبروراً و عملاً مقبولاً و سعياً مشكوراً و ذنباً مغفوراً.»
و وقتى به جاى خود در منا برگشت بگويد:
«اللهمّ بك وثقت و عليك توكّلت فنعم الرّب ونعم المولى ونعم النّصير.»
2.مستحب است در وقت قربانى كردن اين دعا را بخواند:
«وجّهت وجهى للّذى فطر السّماوات و الارض حنيفاً مسلماً و ما أنا من المشركين،إنّ صلاتى و نسكى و محياى و مماتى للّٰه ربّ العالمين لا شريك له و بذلك أمرت و أنا من المسلمين،اللهمّ منك و لك،بسم اللّٰه و باللّٰه و اللّٰه أكبر، اللهمّ تقبّل منّى.»
و در بعضى روايات آمده كه سپس بگويد:
«اللهمّ تقبّل منّى كما تقبّلت عن إبراهيم خليلك و موسى كليمك و محمّد حبيبك صلّى اللّٰه عليه و عليهم.»
3.مستحب است در وقت سر تراشيدن رو به قبله كند و اين دعا را بخواند:
«اللهمّ أعطنى بكلّ شعرة نوراً يوم القيامة.»
بر اساس خبرى،جابر بن ارزق غاضرى گويد:با زاد و توشه خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيدم اما مردى مانع سخن گفتن من با رسول خدا صلى الله عليه و آله شد،با او مجادله كرده،به او گفتم:من از يمن آمدهام تا از رسول خدا صلى الله عليه و آله حديثى بشنوم سپس بازگردم و به اطلاع ديگران برسانم،در اين حال ديدم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله سوار بر مركب بود و مردم به دنبال او هستند تا آنكه مردى پيش آمد كه موى خود را تقصير كرده بود و گفت:اى رسول خدا صلى الله عليه و آله بر من درود فرست و آن حضرت سه مرتبه فرمود:خداوند بر آنان كه در حج سر مىتراشند درود مىفرستد؛آن مرد برگشت و سر تراشيد و هيچ مردى نديديم مگر آنكه سرش را تراشيده بود. 1