77پريشانشان را بازسازى كرد. در بين راه مدينه ناگهان سوره فتح نازل شد: ( بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ * إِنّٰا فَتَحْنٰا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً ).
نويرى در نهاية الارب 235/17 گويد: عمر گفت: اى رسول خدا آيا اين فتح است؟! فرمود: «آرى، سوگند به آنكه جانم در دست اوست هر آينه اين فتح است». جبرئيل به مناسبت اين فتح و پيروزى به رسول خدا(ص) تبريك گفت، مسلمانان نيز تبريك گفتند. گويند حضرت از نزول اين آيه به قدرى خوشحال شد كه قابل وصف نيست. به روايت مجمع البيان 109/9 و سبلالهدى 96/5 پيامبر فرمود: «آيهاى بر من نازل شد كه نزد من از تمامى دنيا محبوبتر است» و به روايت واقدى 617/2 فرمود: «از آنچه خورشيد بر آن مىتابد بهتر است». آنگاه حضرت مسلمانان را جمع كرد و آيات سوره فتح را كه ناظر بر صلح حديبيه است، براى آنان تلاوت فرمود. مسلمانان از شنيدن پيام خدا شاد شدند و از نگرانى و پريشانى بيرون آمدند.
اما برخى هم گفتند اين پيروزى نيست، نه گذاشتند خانه خدا را زيارت كنيم و نه قربانىهايمان را سر ببريم. وقتى رسول اكرم(ص) گفتار اينان را شنيد سخت آزرده شد و به روايت دلائل النبوه بيهقى 160/4 و سبل الهدى 96/5 فرمود: «اين سخن بدى است بلكه اين بزرگترين فتح است. همانا مشركان راضى شدند بگذارند شما (بدون درگيرى) سرزمين آنان را ترك كنيد و درخواست صلح و امان كردند و از شما چيزى را ديدند كه دوست نداشتند، خدا شما را بر آنان پيروز كرد و سالم و مأجور بازگرداند، پس اين بزرگترين پيروزى است».