164
«أَرْضَيْتَنِي رَضِيَ اللهُ عَنْكَ. يا عَلِيُّ أَنْتَ هادِي أُمَّتِي، أَلا إِنَّ السَّعِيدَ كُلَّ السَّعِيدِ مَنْ أَحَبَّكَ وَ أَخَذَ بِطَرِيقَتِكَ، أَلا إِنَّ الشَّقِيَّ كُلَّ الشَّقِيِّ مَنْ خالَفَكَ وَ رَغِبَ عَنْ طَرِيقَتِكَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ».
مرا خشنود كردى خداوند از تو خشنود باد. اى على! تو راهنماى امت منى، تا روز قيامت خوشبخت واقعى كسى است كه تو را دوست بدارد و به راه تو برود و بدبخت واقعى كسى است كه با تو مخالفت ورزد و از راه تو روى گرداند.
و به نقل شيخ صدوق در خصال 562/ فرمود: «به خدا سوگند اگر به جاى اين كارى كه كردى شتران سرخموى نصيب من مىشد اين چنين شادمان نمىشدم». يعقوبى 61/2 مىنويسد: در آن روز بود كه پيامبر(ص) به على(ع) فرمود:
«فِداكَ أَبَوايَ».
پدر و مادرم فداى تو باد!
مجازات نشدن خالد
در اينجا پرسش مهمى كه مطرح است و به صورت مشكل و معضل بسيار بزرگى در سيره رسول خدا(ص) درآمده اين است كه چرا خالد پس از اين جنايت هولناك مجازات و قصاص نشد؟ بلكه دوباره در جنگ طائف به فرماندهى رسيد! جواب نخست كه از علماى اهل سنت بوده اين است كه مىگويند خالد در اين كار اشتباه كرده او قصد يارى و نصرت اسلام را داشت ولى به خطا عدهاى از مسلمانان را كشت و به