117لقمه را در دهان گذاشت بيرون انداخت و فرمود: «اين گوشت به من خبر مىدهد كه مسموم است». آنگاه دستور داد سران يهود را جمع كردند، از آنان پرسيد: «سؤالى از شما مىكنم آيا پاسخ آن را صادقانه مىگوييد؟» گفتند: آرى. فرمود: «آيا در اين گوسفند سم ريختيد؟» گفتند: آرى. فرمود: «چه چيز باعث شد كه چنين كنيد؟» گفتند: ما گفتيم اگر دروغگو باشى از دست تو راحت مىشويم و اگر پيامبر باشى زيانى به شما نمىرساند! عدهاى از مورخان و سيرهنويسان نوشتهاند اين كار به دست زينب زن سَلاّم بن مِشْكَم، دختر حارث و خواهر مرحب و يا به قولى برادرزاده او انجام شد.
بارى، رسول خدا(ص) سريع حِجامت كرد تا از اثر زهر كاسته شود. با اين وصف بعدها مىفرمود اثر آن سم در بدن من عود مىكند.
عبدالمعطى قَلْعَجِى در پاورقى دلائل النبوه بيهقى 258/4 نوشته است: استاد منير عَجْلانى مدير مجله العربية الغرّاء طى مطالعات خود به سند بسيار قديمى دست يافته كه در آن به حادثه مسموم كردن پيامبر در خيبر اشاره و گفته شده اين كار از ناحيه رؤساى يهود بوده است. آرى، بسيار بعيد به نظر مىرسد كه يك زن خودسرانه و به تنهايى و بدون مشورت و صلاحديد بزرگان قوم خود جرأت كار بس خطرناكى را داشته باشد.
شايان ذكر است درباره جنگ خيبر كه از بزرگترين جنگها و غزوات رسول خدا به شمار مىرود و در هيچ يك از جنگهاى پيامبر دشمن اين تعداد كشته نداد آياتى نازل نشد، فقط قبل از وقوع آن در سوره فتح كه در باره صلح حديبيه است در يكى دو آيه به آن اشاره شده