113كودكان خود را به قلعه كتيبه منتقل كردند و قلعه نطات را براى جنگ آماده نمودند. بنىكنانه تصور مىكردند كه قلعه نَزار، استوارترين قلعههاست به همين جهت در شبى كه رسول خدا(ص) فرداى آن آهنگ ناحيه شقّ نمود صفيه و دختر عمويش و چند زن ديگر را به آنجا منتقل كردند كه بعد اسير شدند. از اينرو كسى جز صفيه و دختر عمويش و چند زن ديگر كه همراه او در نزار بودند اسير نگشت. طبرسى در اعلام الورى 100/ گويد: على(ع) صفيه را اسير كرد و نزد رسول خدا فرستاد.
صفيه دختر حُيى بن اخْطَب نخست همسر سَلاّم بن مِشْكَم بود. پس از او با كنانة بن ابىالحقيق ازدواج كرد. كنانه در خيبر كشته شد و صفيه اسير گشت. صفيه چون اشرافزاده و پدرش از رؤساى يهود بود و رسول خدا به نقل طبرانى در المعجم الكبير 304/2 مىفرمود: «
إِذَا جَاءَكُمْ كَرِيمُ قَوْمٍ فَأَكْرِمُوهُ » هرگاه شخصيت بزرگوار طايفهاى نزدتان آمد به او احترام بگذاريد و نيز به روايت حلبى 45/2 مىفرمود:
«اِرْحَمُوا عَزِيزَ قَوْمٍ ذُلَّ» به شخصت بزرگوار طايفهاى كه خوار شده مهربانى كنيد، به وى بسيار احترام گذاشت و از ايشان دلجويى كرد و او را براى خود برگزيد و فرمود: «اگر خواسته باشى به دين خود بمانى آزادى و من تو را به ترك آن مجبور نمىكنم و اگر خدا و رسولش و اسلام را برگزينى براى تو بهتر است». صفيه گفت من خدا و رسولش و اسلام را برمىگزينم. آنگاه حضرت او را آزاد و با او ازدواج نمود و مهرش را آزاديش قرار داد.