102پرداختند و در همان روز اول با تيراندازى گسترده حدود پنجاه نفر از مسلمانان را مجروح ساختند. به اين سبب سپاه اسلام شبانگاه به منطقه رجيع تغيير مكان و آنجا را لشكرگاه خود قرار داد. مسلمانان به مدت يك هفته روزها كنار قلعهها مىجنگيدند و شبها به اردوگاه خود بازمىگشتند. اما پس از فتح نطات اردوگاه را تغيير داده و در نزديكى قلعهها موضع گرفتند.
در ترتيب فتح قلعههاى خيبر بين مورخان اختلاف زياد است. ابن اسحاق 344/3 نوشته است: ناعم نخستين قلعهاى بود كه فتح شد و پس از آن قَمُوص. واقدى 645/2 گويد: اولين قلعه كه فتح شد نطات بود و سپس شقّ. قسطلانى در المواهب اللدنيه 286/1 گويد: قلعهها يكى پس از ديگرى گشوده مىشد و فتح آنها به ترتيب ذيل بود، نطات، ناعم، زُبير، شِقّ، ابَى، بَراء، قَمُوص، وَطيح و سُلالم. البته برخى از اين اقوال با هم قابل جمع است، چون تعدادى از اين حصارها داخل يك قلعه بزرگ قرار داشته است، مانند قلعه ناعم، صَعْب و زبير كه داخل نطات بوده است.
يهوديان جرأت آن را نداشتند كه وارد ميدان شوند و به جنگ بپردازند بلكه طبق شيوه ديرين خود در كنار قلعههاىشان مىجنگيدند. فتح قلعهها به لحاظ استحكام آنها و غيرقابل نفوذبودن به كندى صورت مىگرفت. به روايت واقدى 659/2 پيامبر(ص) پرچم را به حباب بن منذر سپرد. او همراه سپاهيان اسلام پس از سه روز جنگ بسيار سخت قلعه صَعْب را كه پانصد جنگجو داشت فتح كرد. پس از فتح قلعه صعب يهوديان به قلعه زبير كه برفراز كوهى قرار داشت راه يافتند. پيامبر(ص) آنان را سه روز محاصره و سرانجام آنجا را نيز فتح كرد و پس از فتح