92تكيه كند. در گرفتارى‌ها جز به او پناه نبرد و سرانجام اينكه بر آوردنِ حاجاتش را فقط از آن حضرت بخواهد.

همچنين كسى كه اسلام را پذيرفته، بايد قوانين و شعائر اسلام را ارج نهد و هميشه در پى علوم و اعمالى باشد كه اسلام را در وجودش رسوخ و استحكام بخشد. به چنين دينى بر خود ببالد و از اينكه نعمت اسلام از او سلب شود، ترسان باشد. به هم‌كيشان احترام نهد و كسانى را كه به اين دين پشت كرده‌اند، دشمن بدارد.

كسى كه به پيامبرى مولايمان حضرت محمد صلى الله عليه [و آله] و سلم راضى و خشنود است، بايد او را الگوى خود قرار دهد و آموزه‌هايش را سبب هدايت خود سازد. پيرو شريعت او باشد و به سنت او چنگ زند. مقام او را ارج نهد و فراوان بر او درود و صلوات فرستد. اهل بيت و اصحابش را دوست بدارد و برايشان از درگاه حق تعالى رحمت و رضوان الهى را مسئلت كند و نسبت به امت او دل‌سوز و خيرخواه باشد.

شايسته است كه مؤمنان معانى ياد شده در ذيل «رضيت بالله ربّاً و بالاسلام ديناً و بمحمد صلى الله عليه [و آله] و سلم نبيا» را مدّ نظر قرار دهند و تحقق اين معانى والا را از خودشان انتظار داشته باشند و فقط به گفتن اين جمله بسنده نكنند؛ زيرا بر زبان آوردن دعا سود اندكى دارد؛ هر چند خالى از فايده نيست.