83بىايمانى بداند، ايمان از او سلب مىگردد. نقل شده است كه ابليس لعنهالله گفت: كسى كه از خدا عاقبت به خيرى مىخواهد، كمرم را مىشكند.
نگارنده نيز مىگويد: مىترسم كسانى كه نسبت به اعمالشان دچار غرور عُجب هستند، مورد فتنه واقع شده باشند.
آنچه در اين باب مهم است و هر مؤمن خرمندى بايد تمام همت و كوشش و ارادهاش را صرف آن كند، سلامت توحيد و حفظ ايمان تا دم مرگ است؛ بدين معنا كه به فضل و يارى خدا و مدد الهى، بر عقيده توحيد از دنيا برود كه در اين صورت، از هر شرّ و گزندى ايمن است و به هر چه خير و خوبى است، دست يافته است. ولى اگر بهگونه ديگرى از دنيا برود، دچار خسران بزرگى شده و العياذ بالله به هلاكت ابدى دچار شده است.
اگر رشته توحيد و ايمان گسسته شود، هيچ چيز، حتى اعمال اولين و آخرين، سودى به حال آدمى نخواهد داشت؛ ولى اگر توحيد و ايمان انسان سالم و بىآسيب باقى بماند، هيچ چيز نمىتواند به او زيان برساند؛ حتى اگر عاصى و گناهكار باشد؛ زيرا در اين حالت يا خدا گناهانش را مىآمرزد و از سر تقصيراتش مىگذرد يا اگر او را بر گناهانش عقوبت كند، كيفر او ابدى نيست و تمام مىشود. هيچ مؤمنى در آتش جهنم نخواهد ماند؛ بلكه هر كس همسنگ حبهاى، ايمان در