73[و آله] و سلم نكوهش شده است. خداى متعال مىفرمايد:
(
وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً ) (توبه: 25)در روز حنين نيز شما را يارى نمود؛ در آن هنگام كه فزونى جمعيتتان شما را مغرور ساخت؛ ولى اين فزونى جمعيت، هرگز به دردتان نخورد.
خداى متعال اين سخن را در سياق انكار و نكوهش اين رفتار فرموده است.
و نيز فرمود:
( وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مٰانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللّٰهِ فَأَتٰاهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا) (حشر: 2)
گمان مىكردند كه دژهاى مستحكمشان آنان را از عذاب الهى مانع مىشود؛ اما خداوند از جايى كه گمان نمىكردند به سراغشان آمد.
و با اين آيه شيفتگى كفار را به قلعهها و شوكتشان بيهوده دانسته است.
و نيز فرمود: ( وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً )؛ «مىپندارند كه كار نيك انجام مىدهند.» (كهف:104)
اين آيه نيز به خودپسندى نسبت به اعمال باز مىگردد.