40واژۀ «بيت» يك بار، واژۀ «بيت الحرام» دو بار، واژۀ «بيت العتيق» دو بار، واژۀ «بيتك المحرّم» يك‌بار، واژۀ «بيتى» دو بار، «بكه» يك بار، «مسجد الحرام» يك‌بار و «بيت المعمور» هم يك‌بار به كار برده شده است.

شايان ذكر است كه در تفاسير و بعضى احاديث، نكاتى در باب اسرار برخى نام‌هاى كعبه به چشم مى‌خورد كه مناسب است به آن‌ها اشاره شود.

يك: كعبه

عنوان كعبه در دو جاى قرآن به‌كاررفته است كه عبارتند از: «جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ قِيٰاماً لِلنّٰاسِ» ؛ ¹ و ديگرى: «هَدْياً بٰالِغَ الْكَعْبَةِ»؛ ² دربارۀ علت اين نام‌گذارى چند قول مطرح است:

الف: كعبه به‌صورت مربع است و در زبان عربى معمولاً به خانه‌هاى چهارگوش و مربع، كعبه اطلاق مى‌شود. امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:

«كعبه را از آن جهت كعبه نام نهاده‌اند كه چهارگوش است. علت چهارگوش بودنش نيز آن است كه در مقابل بيت المعمور است كه آن هم چهارگوش است. بيت المعمور چهارگوش شده، چون در برابر عرش است كه آن هم چهارگوش است. عرش چهارگوش شده چون كلماتى كه اسلام بر آنها استوار است چهار كلمه است:

«سبحان‌اللّٰه»، «الحمد للّٰه»، «لا إله إلّا اللّٰه» و «اللّٰه اكبر».» ³بنابراين چهارگوش بودن كعبه بدين دليل است كه عرش خدا چهارگوشه دارد و هر گوشه‌اى بر اسمى از نام‌هاى الهى استوار شده است. اين نام‌ها يا به