202«ما قرآن را بر تو نازل كرديم، نازل كردنى نيكو.»
از طرف ديگر قرآن هم ربط و نسبتى وثيق با مدينه دارد. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«اُفْتُتِحَتِ الْقُرىٰ بِالسَّيْفِ وَ افْتُتِحَتِ الْمَدينَةُ بِالْقُرآنِ»
1
؛
«آبادى‌ها با شمشير فتح شد ولى مدينه با قرآن.»
بنابراين اگر رسول خاتم صلى الله عليه و آله با قرآن پيوند دارد و اگر قرآن ارتباطى با مدينه، مى‌توان گفت كه مدينه، شهر قرآن است.
3 - وادى پاكى
مدينه آلودگى‌ها را از انسان دور مى‌كند. اين شهر نورانى، آتش را محو مى‌سازد، شهر پيامبر صلى الله عليه و آله زائران خويش را همانند رسول خدا صلى الله عليه و آله نموده، آنها را پاك مى‌گرداند و آنها را از پليدى‌ها، پلشتى‌ها و زشتى‌ها مى‌رهاند.
گروهى از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله از احُد باز مى‌گشتند، در ميان آنها در رابطه با منافقان انشعاب و تفرقه ايجاد شد، گروهى مى‌گفتند: «آنها را بكشيد» و گروهى ديگر مخالفت مى‌كردند. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«اِنَّهٰا طَيِّبَة تُنفِى الْخُبْثَ كَما تُنفِى النّارُ خُبثَ الْفِضَّة».
2
«مدينه پاك است، پليدى‌ها را مى‌زدايد آن‌گونه كه آتش چرك‌هاى نقره را».
از اين رو مدينه شهر پاكى و پاكان است. بايد به آنجا با طهارت وارد شد، با طهارت ظاهرى و باطنى نماز گزارد و با خدا به راز و نياز پرداخت و به او گفت: