198روى زمين است. مدينه شهر اكمل انسانهاست، مدينه محلى است كه يادآور گامها، موعظهها و اشكهاى اهل بيت عليهم السلام است، مدينه در خود قطعهاى از بهشت را جاى داده، پس خداوند به اين شهر عزيز نظر و عنايت خاصى دارد.
شهر مدينۀ منوره
1 - محبوب نبى صلى الله عليه و آله
رسول خدا صلى الله عليه و آله علاقه و شوق خاصى به اين شهر داشت، هرگاه از سفر مىآمد و نگاهش به ديوارهاى مدينه مىافتاد، از شوق وسايلش را بر زمين مىنهاد و با سرعت بيشترى به سمت اين شهر مىآمد و اگر سوار مركب بود، مركب خويش را با شتاب بيشترى حركت مىداد، اين عمل نشان از حب و شوق زايد الوصف حبيب خدا نسبت به اين شهر داشت. آخرين فرستادۀ خدا با تشبيه مدينه به مكه مىفرمايد:
«اَللّهُمَّ إِنَّ ابْراهيمَ خَليلُكَ وَ عَبْدُكَ وَ نَبِيُّكَ دَعاكَ لأَهْلِ مَكَّة وَ أَنَا مُحَمَّدٌ عَبْدُكَ وَ نَبِيُّكَ وَ رَسوُلُكَ أَدْعُوكَ لأَهْلِ الْمَدينَةِ مِثْل مٰا دَعاكَ بِهِ ابْراهيمُ لأَهْلِ مَكَّة نَدْعُوكَ أَنْ تُبارِكَ لَهُمْ في صاعِهِمْ وَ مُدِّهِمْ وَ ثِمارِهِمْ اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْمَدينَةَ كَما حَبَّبْتَ إلَينَا مَكَّة» 1 ؛
«خدايا! ابراهيم دوست و بنده و پيامبر توست، براى اهل مكه تو را خواند. من محمد، بنده و پيامبر و فرستادۀ توام و براى اهل مدينه تو را مىخوانم، مثل آنچه ابراهيم براى اهل مكه خواست.