172
2. شفاعت فرشتگان
كسى كه ميان صفا و مروه سعى كند، فرشتگان او را بى نصيب نگذاشته، نظر الهى به او مى‌كنند. شفاعت شافعين دو گونه است؛ شفاعتى كه پذيرفته مى‌شود و شفاعتى كه مردود است. شفاعت ملائك براى سعى كنندگان، شفاعت مقبول است و خداوند شفاعت آنان را براى ساعيان مى‌پذيرد. امام سجاد عليه السلام فرمود:
«السَّاعِي بَيْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَةِ تَشْفَعُ لَهُ الْمَلاَئِكَةُ فَتُشَفَّعُ فِيهِ بِالْإِيجَابِ». 1«فرشتگان براى كسى كه ميان صفا و مروه سعى كند، شفاعت مى‌كنند و شفاعتشان دربارۀ او پذيرفته مى‌شود.»
بخشش آدمى مراحلى دارد؛ اولين مرحلۀ بخشش، توبه است. انسان گنهكارى كه در دنيا پشيمان شود و توبه كند غفران الهى شامل حال او شده، گناهانش محو مى‌شود.
گاهى «تكفير» الهى شامل حال گنهكار شده و گناهانش از بين مى‌رود:
«وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللّٰهِ وَ يَعْمَلْ صٰالِحاً يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئٰاتِهِ» 2 ؛
«و هر كه به خدا ايمان بياورد و كار شايسته كند، گناهانش را مى‌پوشاند.»
محو شدن عمل مى‌تواند به دلايل مختلفى باشد؛ مثل دعاى ديگران يا عمل نيكى كه انسان انجام داده است.