148

2 - توبۀ آدم

آدم عليه السلام در بهشت ترك اولى كرد و از همين روى خدا به او دستور هبوط داد. آدم و همسرش به زمين آمدند. اولين پيامبر خدا روى زمين قصد بازگشت به خدا كرد و با استمداد از «كلمات» تائب شد و خدا توبۀ او را پذيرفت:

«فَتَلَقّٰى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمٰاتٍ فَتٰابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوّٰابُ الرَّحِيمُ». ¹

در روايتى مراد از كلمات اين‌گونه بيان شده است:

«آدم خدا را به حق محمد، على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام سوگند داد و به اين انوار شريف براى پذيرش توبۀ خود توسل جست». ²سؤالى به نظر مى‌آيد و آن اين‌كه محل توبۀ آدم كجا بود و در كدام مكان، آدم وجود نورانى اهل بيت رسول خدا صلى الله عليه و آله را واسطه كرد؟ اين مكان هر جا باشد، طبعاً بايد شريف‌ترين و با فضيلت‌ترين نقاط روى زمين باشد. اين پرسش تنها يك پاسخ دارد و آن اين‌كه محل توبۀ آدم عليه السلام حطيم بود.

ابو بلال مكى مى‌گويد امام صادق عليه السلام را در حالى ديدم كه بر گرد كعبه مشغول طواف بود. ايشان سپس ميان باب كعبه و حجرالاسود دو ركعت نماز گزارد. به ايشان گفتم: كسى را نديدم كه اينجا نماز بخواند. امام عليه السلام فرمود:

«هَذَا الْمَكَانُ الَّذِي تيبَ عَلَى آدَم فِيه» ³ ؛

«اينجا، همان مكانى است كه توبۀ آدم پذيرفته شد.»

از اين روست كه توبۀ انسان در اين مكان پذيرفته است و غفران و بخشش الهى در اين مكان قطعى.