172روش امام صادق(ع)نيز چنان بود كه: «به منظور فروتنى و خاكسارى در پيشگاه خداى متعال فقط بر تربت امام حسين(ع) سجده مىكرد». 1 و چقدر زياد است، فضيلت سجدۀ امام صادق(ع) بر تربتى كه جدّ بزرگوارش امام حسين(ع)، بر روى آن كشته شده است.
به هر حال آن حضرت، اين تربت را جهت سجده در پيشگاه خداى متعال، بر هر چيزى مقدم مىداشت؛ در حالى كه شكر گزار خداى متعال بود كه او را صابر و محتسب، پذيرفته است. در اين كار امام صادق(ع)، نهايت خاكسارى و خشنودى به چشم مىخورد و شيعيان نيز با صبورى و بردبارى و غم و اندوه فراوان، همچون امام صادق(ع) عمل مىكنند.
بنابراين، سجده، مخصوص خداى متعال است. آيا مىتوان گفت كه سجده كردن بر فرشهاى بافته شده، سجده كردن، براى فرشهاست؟ همچنين آيا مىتوان ادّعا كرد كه سجده كردن بر تربت امام حسين(ع)، سجده كردن براى امام حسين(ع)است. البته نه، زيرا امام حسين(ع)، معبود نيست و تنها، بندهاى از بندگان شايستۀ خداى معبود مىباشد؛ بلكه سجده بر تربت آن حضرت، سجده براى خداى يگانۀ قهّار است، نه سجده، براى چيزى ديگرى، آنگونه كه بيماردلان مىخواهند در ذهن مردم عامى و بىسواد، جايگير سازند. البته اگر اهل ايمان باشند، همين پاسخ كوبنده، آنان را كفايت مىكند.
اينك توجّه شما خوانندۀ گرامى را به گفتار يكى از نخبگان دين و دانش در اين خصوص جلب مىكنيم كه گفته است:
و از سبكسرى و نادانى، يا تعصّب احمقانه بعضى از كينهورزان نسبت به شيعه اين است كه گفتهاند: تربتى كه شيعيان بر آن سجده مىكنند بت است!! اين در حالى