131پس بهتر بود ابن عبدالوهاب و پيروانش به جاى هدر دادن خون مسلمانان به تصحيح منابع روايى خويش مىپرداختند و احاديث صحيح را از سقيم جدا مىكردند و به مردم رشد فرهنگى مىدادند نه اينكه با شمشير از نيام كشيده بخواهند آنها را مؤمن و موحد كنند.
به هر حال، سخن در نقد افكار و اعمال سلفيه، به ويژه محمد بن عبدالوهاب و پيروانش كه به وهابيه مشهور شدهاند، بسيار است كه اين مقال را مجالى بيش از اين نيست.